Küçük yaşlarda otizm tanısı alan Burak Göçer’in tedavileri olumlu sonuçlandı. Birbirinden farklı alanlarla ilgilenen Burak şu an 2026 için önemli bir yarışmaya hazırlanıyor.
15 yaşındaki Burak Göçer’e 3 yaşındayken otizm teşhisi konuldu. Çocukluk dönemini sakince geçiren Burak’ta ergenlik dönemiyle beraber davranışsal değişimler fark edildi. Aile, Burak’ta gelişen huzursuzluk ve saldırganlık belirtilerinin artmasıyla farklı tedaviler ve eğitim süreçlerine yöneldi. Son 1 yıldır kök hücre ve TMS tedavisi* gören Burak, aynı zamanda bireysel ve sosyal eğitimlerine de yoğun mesai harcıyor. Aile tedavi ve eğitim süreçleriyle beraber Burak’ta olumlu gelişmeler gözlemlediklerini ve çevresiyle temas kurma becerisinde ilerleme kaydedildiğini söylüyor.
(TMS, beyindeki belirli alanlarındaki sinir hücrelerini uyaran bir tedavi türüdür. Elektromanyetik enerjiyle gerçekleştirilen yöntem, nörolojik ve psikiyatrik rahatsızlıkların tedavisinde kullanılır)
YARIŞMALARA HAZIRLANIYOR
Burak’ın annesi doğumdan sonraki süreçte hastalıkla mücadele ederken, baba da evin geçimini sağlamakla beraber aileyi de ayakta tutmaya çalışıyor. Burak’ın üniversite sınavına hazırlanan ablası Ayşenur Göçer ise Burak’ın bakım ve eğitim süreciyle yakından ilgileniyor. Aldığı eğitimlerle beraber Burak’ın ilgi alanları genişledi. Buz pateni ve at biniciliğine merak salan Burak’ın ilgisi eğitimlerle destekleniyor ve Burak şimdi ise 2026’da at biniciliği üzerine düzenlenecek olan özel bir yarışmaya hazırlanıyor.
Ailenin hedefi, Burak’ın farklı dallarda desteklenerek aslında günlük yaşam becerilerini geliştirmesi ve sosyal hayata bağımsız bir şekilde katılabilmesi.
“GÖZ TEMASI BİLE YOKTU, ŞİMDİ İSE YANIMIZA GELEBİLİYOR”
Abla Ayşenur Göçer, kardeşinin süreçlerinden bahsederken, annelerinin doğumdan sonraki sürecinden itibaren zorluğun başladığını ve asıl zorluğun Burak’ın 10 yaşından sonraki süreçte başladığını söyledi. Burak’ta gözlemlenen saldırganlık belirtilerinin aile bireylerine de yansımasıyla gerekli tedaviler ve eğitimlerle bunun önüne geçtiklerini söyleyen Ayşenur Göçer, “Normal eğitimine devam ederken, son bir yıldır sosyal etkinlikler ve bu tür eğitimlere daha fazla yoğunlaştık. İlk başlarda yanıma bile gelmiyordu, göz teması zaten yoktu. Şimdi yanımda oturabiliyor” dedi.
